رسول خدا نقل حديث نمايد ، مىبايستى مشايخ روايت خود را معرفى كند . در حالى كه مىبينيم او تنها از طريق اجداد خود حديث نقل مىكند كه آنها را نيز نمىتوان به عنوان شيخ روايت به حساب آورد . ائمه اهل بيت از ابتدا بر اين نكته تأكيد داشتند كه آنها ( شيوخ ) روايتى ندارند و علم آنها از طريق ديگرى غير از مشايخ روايت معمول ، سرچشمه مىگيرد . امير المؤمنين عليه السّلام به منظور بيان همين مطلب مىفرمايد : ألا إنّ ابرار عترتى و طائب ارومتى أحلم الناس صغارا و أعلمهم كبارا الا و إنّا أهل البيت من علم اللّه علمنا و به حكم الله حكمنا و من قول صادق سمعنا ، فان تتّبعوا آثارنا تهتدوا ببصائرنا ، معنا راية الحق من يتبعها لحق و من تأخر عنها غرق . « 1 » نيكان عترت و پاكان خانواده من ، بردبارترين مردم در كوچكى و داناترين آنها در بزرگى هستند . ما اهل بيت از علم خدا بهره گرفتيم و به حكم خدا حكم مىكنيم و سخن از پيامبر راستگو شنيديم . اگر از ما و آثار ما پيروى كنيد با راهنمايى ما هدايت مىيابيد و پرچم حق با ما است كه هر كسى از آن پيروى كند به حق مىرسد و هر كسى از آن روى برگرداند در ضلالت و گمراهى غرق مىشود . امام صادق عليه السّلام فرمود : إنّ عندنا ما لا نحتاج معه الى الناس و ان الناس ليحتاجون الينا و ان عندنا كتاب املاء رسول اللّه و خطّ علىّ عليه السّلام صحيفة فيها كلّ حلال و حرام . « 2 » پيش ما اهل بيت چيزى است كه با وجود آن احتياج به مردم نداريد ، ولى مردم به ما احتياج دارند . پيش ما كتابى است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله املا فرموده و امير مؤمنان عليه السّلام آن را نوشته است . كتابى كه كليهء احكام ؛ اعم از حلال و حرام ، در آن است . اين يك‌دستى كه در كتب روايى شيعه وجود دارد ، به هيچ‌وجه در كتب روايى اهل سنت نيست ؛ زيرا كتابهاى آن مشحون از اختلاف آراء و احاديثى با محتواى ناهماهنگ است كه به طور عمده ريشهء آنها به عقايد و نظريات صحابه منتهى مىشود .

--> ( 1 ) . العقد الفريد ، ج 4 ، ص 67 ، به نقل از الامام الصادق عليه السّلام ، ص 90 ( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 241